فرازهایی ازوصیت نامه
الحمدالله توفیق یافتم که راهی جبهه شوم تا بتوانم درمسیری که انتخاب نموده ام سریعتر گام بردارم وبه
ندای هل من ناصر ینصرنی امام حسین لبیک گفته باشم.می خواستم که در جبهه ها خدارا احساس کنم وامام زمان(عج) را
ببینم به همین خاطر وبه حکم امام و بارضایت ازپدر و مادر به جبهه شتافتم. برادران وخواهران گرامی این نکته قابل توجه
است که بدانید گاهی اوقات انسان فکر می کند چیزهایی دراین دنیا برایش خوب است ولی همان چیز باعث انحراف انسان به
حق می شود, اینجاست که باید به خداتوکل کرد ونیت خودراپاک کرد.
مادرم من نزد توامانتی بودم وبایستی دیر یا زود مرابه خدا می دادی که رفتن حق است پس حال که بایدرفت چه بهترکه
درراه خدابرویم.
برادران وخواهران دینی به پدرومادراحسان کنید که این فرمان خداست که رضای خدا در رضای والدین است.
به همه شما می گویم که پیام خونم رادریابید و

 

مسئولیت خودرا درقبال آن انجام دهیدوآن اطاعت از امام امت است وعمل به
فرموده های امام عزیز است که خداوندبه شما منت نهاده و چنین امامی برایتان برگزید.
چون ما با خداییم و خدانیز با ماست , تازمانی که ما با خداییم مطمئن هستیم که پیروزی با ماست.